Στο ναδίρ η ζήτηση για το ελαιόλαδο – Στασιμότητα σε Μεσσηνία και Λακωνία

 Στασιμότητα στο εμπόριο και πτώση τιμών καταγράφονται σε σημαντικά ελαιοκομικά κέντρα της Πελοποννήσου, με τους παραγωγούς της Μεσσηνίας και της Λακωνίας να βλέπουν τις τιμές του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου να γλιστρούν κάτω από τα 4 ευρώ ανά κιλό.

Το φαινόμενο αφορά άμεσα χιλιάδες ελαιοκαλλιεργητές της περιοχής, καθώς η εξέλιξη αυτή προβληματίζει για το πώς θα υποδεχθεί η αγορά τη νέα ελαιοκομική περίοδο. Παράλληλα, οι πρώτες ενδείξεις για την επόμενη παραγωγή παραμένουν θετικές σε ποσότητα, κάτι που ενδέχεται να πιέσει περαιτέρω τις τιμές αν δεν αλλάξει το εμπορικό κλίμα.

Διευρύνεται η ψαλίδα ανάμεσα σε έξτρα παρθένο και ΠΟΠ στη Μεσσηνία

Στη Μεσσηνία καταγράφεται έντονη διαφοροποίηση τιμών ανάμεσα στο κοινό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και στο πλέον δυσεύρετο προϊόν ΠΟΠ. Αυτή την περίοδο το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο οξύτητας έως 5/10 κινείται από 3,70 έως 3,90 ευρώ το κιλό, όπου υπάρχει ακόμα διαθέσιμο. Αντίθετα, το ΠΟΠ ελαιόλαδο φτάνει τα 5 ευρώ, ακριβώς επειδή οι ποσότητές του είναι περιορισμένες.

Παρά το γεγονός ότι η περιοχή πέρασε μια χρονιά με μειωμένες ποσότητες και ποιοτικά προβλήματα, αυτό δεν μετουσιώθηκε ωστόσο σε καλύτερες τιμές για τους παραγωγούς. Πολλοί από όσους κατάφεραν να παράγουν λάδι περίμεναν υψηλότερες τιμές και έμειναν τελικά με αδιάθετες ποσότητες, μια εξέλιξη που επιβεβαιώνει τη δυσκολία της αγοράς να απορροφήσει το προϊόν στα επίπεδα που ανέμεναν οι παραγωγοί.

Στη Λακωνία οι συναλλαγές έχουν παγώσει εδώ και έναν μήνα

Ακόμη πιο έντονος είναι ο προβληματισμός στη Λακωνία, όπου το εμπόριο ελαιολάδου έχει ουσιαστικά ακινητοποιηθεί. Σύμφωνα με παραγωγούς, οι εμπορικές συναλλαγές έχουν σταματήσει εδώ και έναν μήνα, χωρίς κανένα ενδιαφέρον αγοραστών, ούτε καν σε επίπεδο διερευνητικής επαφής.

Συνεταιρισμοί και ιδιώτες παραγωγοί της Λακωνίας κρατούν σημαντικά αποθέματα αδιάθετα. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε προηγούμενες χρονιές η μείωση του εμπορικού ενδιαφέροντος συνδεόταν τουλάχιστον με κάποια προτεινόμενη, έστω χαμηλή, τιμή. Φέτος όμως απουσιάζει εντελώς το αγοραστικό ενδιαφέρον.

Την ίδια στιγμή δυσοίωνα είναι τα πρωτα μηνύματα για την επόμενη παραγωγή στην περιοχή, καθώς καταγράφηκαν αστοχίες στο δέσιμο του καρπού, μετά από μια ήδη δύσκολη χρονιά λόγω γλοιοσπορίου.

Τι αλλάζει για τους ελαιοπαραγωγούς της Πελοποννήσου

Η συνδυασμένη εικόνα στασιμότητας και πτώσης τιμών έχει άμεσο αντίκτυπο στο εισόδημα χιλιάδων οικογενειών που στηρίζονται στην ελαιοκαλλιέργεια στη Μεσσηνία, τη Λακωνία και ευρύτερα στην Πελοπόννησο. Σε άλλα παραγωγικά κέντρα της χώρας, όπως τα Χανιά, η τιμή στον παραγωγό έχει ήδη υποχωρήσει στα 3,90 ευρώ το κιλό για τις τρεις γραμμές οξύτητας, με προσαύξηση 0,15 ευρώ για το ΠΟΠ λάδι. Σε αρκετές περιπτώσεις, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο τιμής, η πώληση προϊόντος συνήθων προδιαγραφών αποδεικνύεται δύσκολη.

Το αποτέλεσμα είναι ότι αρκετοί παραγωγοί εξετάζουν το ενδεχόμενο να αφήσουν τις ελιές τους αμάζευτες, αν η πτωτική πορεία των τιμών συνεχιστεί ως τη συγκομιδή. Για τις τοπικές οικονομίες της Πελοποννήσου, όπου η ελαιοκαλλιέργεια αποτελεί βασική πηγή εισοδήματος για αγροτικά νοικοκυριά, μια τέτοια εξέλιξη θα σήμαινε άμεση απώλεια εσόδων και αύξηση των αδιάθετων αποθεμάτων στους συνεταιρισμούς.

Ο ρόλος της Τυνησίας και οι προοπτικές για τη νέα σοδειά

Οι συνομιλητές αποδίδουν την τρέχουσα κατάσταση κυρίως στις πιέσεις που άσκησε φέτος η Τυνησία, τροφοδοτώντας τη βιομηχανία Ιταλίας και Ισπανίας με ελαιόλαδο χαμηλότερου κόστους. Η εξέλιξη αυτή παρέσυρε προς τα κάτω τις τιμές σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή παραγωγική αλυσίδα, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής αγοράς.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι εκτιμήσεις για τη νέα σοδειά της Ισπανίας, που παραμένει ο μεγαλύτερος παραγωγός παγκοσμίως, κάνουν λόγο για παραγωγή που θα ξεπεράσει τους 2 εκατομμύρια τόνους, σε συνδυασμό με υψηλότερα τελικά αποθέματα σε σχέση με την τρέχουσα περίοδο. Στους παράγοντες πίεσης προστίθεται και η μειωμένη κατανάλωση εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου στη λιανική. Οι ίδιοι οι παραγωγοί επισημαίνουν πάντως ότι τα συμπεράσματα για την εξέλιξη της νέας ελαιοκομικής χρονιάς δεν θεωρούνται ακόμη ασφαλή, καθώς οι ποσότητες της επόμενης σοδειάς στην εγχώρια παραγωγή παραμένουν, προς το παρόν, ενθαρρυντικές.