Χωρίς εργάτες και με γερασμένα δέντρα – Πώς θα θωρακιστεί το σύκο Μεσσηνίας

 

Σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η συκοκαλλιέργεια στη χώρα μας, με τον κίνδυνο της εγκατάλειψης να είναι πλέον ορατός αν δεν ληφθούν άμεσα, στοχευμένα μέτρα. Το φλέγον αυτό ζήτημα, με αιχμή του δόρατος την ανάγκη για ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης συκεώνων, βρέθηκε στο επίκεντρο της χθεσινής συνεδρίασης της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τον πρωτογενή τομέα.

Η συζήτηση άνοιξε κατόπιν σχετικής παρέμβασης του Μεσσήνιου βουλευτή, , ο οποίος προσκάλεσε στο κοινοβούλιο τη ΣΥΚΙΚΗ, έναν από τους μακροβιότερους και πιο επιτυχημένους αγροτικούς συνεταιρισμούς της Ελλάδας, για να καταθέσει τις τεκμηριωμένες προτάσεις της.

Το μοντέλο «από το χωράφι στο ράφι» και η εξωστρέφεια

Εκπροσωπώντας τον συνεταιρισμό, ο Διευθυντής της ΣΥΚΙΚΗΣ, κ. Γιώργος Αγγελόπουλος, ανέβηκε στο βήμα της Επιτροπής περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο τα υγιή συλλογικά σχήματα μπορούν να θωρακίσουν το εισόδημα του παραγωγού

Όπως εξήγησε, το μυστικό της επιτυχίας κρύβεται στην καθετοποιημένη παραγωγή, στη συνεχή επιστημονική κατάρτιση των αγροτών και στον ισχυρό εξαγωγικό προσανατολισμό. Ωστόσο, για να συνεχίσει το ελληνικό σύκο να κατακτά τις διεθνείς αγορές, απαιτείται ουσιαστική κρατική αρωγή απέναντι στα δομικά εμπόδια που αντιμετωπίζει η ύπαιθρος.

\

Τα μεγάλα «αγκάθια» της αγροτικής παραγωγής

Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του, ο κ. Αγγελόπουλος δεν έκρυψε την ανησυχία του για τις συνθήκες που διαμορφώνονται στην ύπαιθρο, καταγράφοντας ιεραρχικά τα προβλήματα της συκοκαλλιέργειας:

• Η σταδιακή ερήμωση των χωριών σε συνδυασμό με την απροθυμία των νέων να ασχοληθούν με τη γη και την τεράστια έλλειψη εργατικού δυναμικού για τη συγκομιδή.
• Οι έντονες και απρόβλεπτες καιρικές μεταβολές που πλήττουν τις σοδειές.
• Η απουσία εκσυγχρονισμένων αρδευτικών δικτύων που θα μπορούσαν να προσφέρουν «ανάσα» στις καλλιέργειες.
• Το διαχρονικό πρόβλημα του μικρού και κατακερματισμένου γεωργικού κλήρου, που δυσχεραίνει τη δημιουργία οικονομιών κλίμακας και υπονομεύει τη συλλογική, συνεταιριστική οργάνωση.

Μέτρο επιβίωσης η ανανέωση του φυτικού κεφαλαίου

Το κρισιμότερο, ίσως, σημείο της χθεσινής συνεδρίασης αφορούσε τη γήρανση των δέντρων. Μέσα από τον διάλογο και τις στοχευμένες ερωτήσεις του κ. Μαντά προς τον Διευθυντή της ΣΥΚΙΚΗΣ, αναδείχθηκε το γεγονός ότι η αναδιάρθρωση των συκεώνων δεν αποτελεί απλώς μια ευκαιρία ανάπτυξης, αλλά ζήτημα ζωής και θανάτου για τον κλάδο. Η αντικατάσταση των γερασμένων δέντρων με νέα, παραγωγικά και ανθεκτικά, είναι ο μόνος τρόπος να διατηρηθεί η δυναμική των εξαγωγών και η βιωσιμότητα της παραγωγής σύκου..